Pek çok neo-con'un aksine, Irak savaşı için öne sürülen gerekçe beni hiçbir zaman ikna edemedi.
Dick Cheney, Donald Rumsfeld hatta Başkan Bush'un kendisine bile Leo Strauss'un kim olduğunu soracak olursanız muhtemelen boş bakışlarla karşılaşırsınız.
Neredeyse hiçbir konu hakkında Leo Strauss ve Irak savaşı hakkında edildiği kadar boş laf sarf edilmemiştir.
1980'lere kadar çoğu neo-con Amerikan kapitlazmiyle barışmıştı; kapitalizme, Ludwig von Mises veya Friedrich Hayek'in takipçileri kadar inanmıyorlardı, ama gündemlerinde asla piyasa kapitalizmi hakkında bir eleştiri olmadı.
Sosyalleşmeye giden üç yol vardır: İlki aile ve akrabalık çevresi ilişkilerine, ikincisi bu çevrenin dışında yer alan okul, klüpler ve profesyonel organizasyonlar gibi gönüllü birleşmelere, üçüncüsü de devlete dayanır.
