Pîr Sultan Abdal, 16. yüzyılda Anadolu'da yaşadığı varsayılan Alevi-Bektaşi Türk/Türkmen âşık, sözlü Türkçe ve âşık halk edebiyatının, Alevi inancının en önemli temsilcilerinden Yedi Ulu Ozan'dan biri, zakir ve dede.
Alem çiçek olsa arı ben olsamDost elinden tatlı bal bulamadım.
Başım alıp hangi yere gideyim Gittiğim yerde buldu dert beni Oturup benimle ibadet kıldı Yalan söyledi de yüzüme güldü Yalın kılıç olup üstüme geldi Çaldı bölük bölük böldü dert beni.
Hiç ellerin taşı bana değmez, ille dostun gülü yaralar beni.
Nasıl yar diyeyim ben böyle yareMecnun edip çöle saldıktan sonraAlemin bağına bülbüller konmuşNidem benim gülüm solduktan sonra.
Siz de "Şah" diyeni öldürürlerse, açılın kapılar Şah'a gidelim.
